Biuro Prasowe

Para rąk, jeden warsztat, od 2010 roku.

Jestem złotniczką Emmanouela Alevizopoulou. Pracuję ze srebrem w mojej pracowni w Grecji, razem z moim zespołem, od 2010 roku.

Każdy element przechodzi przez moje ręce: wykończenie, kształt i wagę, komfort noszenia przez wiele godzin. Ślady młotka różnią się w zależności od egzemplarza, i to jest właśnie sens.

Zaczęłam w wieku siedemnastu lat, jako uczennica w jednym z najstarszych i najbardziej tradycyjnych warsztatów złotniczo-srebrniczych w Grecji, a równolegle studiowałam w Szkole Złotnictwa i Srebrnictwa greckiej publicznej instytucji zatrudnienia (OAED) — cztery lata, z dyplomem w wieku dwudziestu jeden lat. W 2010 roku, dzięki niewielkiej dotacji OAED, otworzyłam własny warsztat w małym miasteczku i wydałam moją pierwszą kolekcję: ta sama instytucja, która mnie wykształciła, dała mi też pierwszy impuls. To był rok, w którym Grecja wchodziła w kryzys — większość zamykała swoje warsztaty, ja otwierałam swój.

W listopadzie 2011 roku zrobiłam coś, co wtedy wydawało mi się ogromne: zarejestrowałam swoje imię w greckim internecie. Nie było jeszcze sklepu internetowego, ani jednego zamówienia internetowego — była tylko decyzja, że to, co stworzę, będzie nosić moje imię i będzie moje własne, i że sama się pod tym podpiszę. To było marzenie młodej rzemieślniczki: zbudować coś, co przetrwa i będzie miało imię. Jej własne.

W następnym roku, w 2012, otworzyłam mój pierwszy sklep internetowy. Od tamtej pory sprzedaję bezpośrednio, bez pośredników — z własnego sklepu oraz z moich sklepów na Etsy i Amazon. Może właśnie dlatego moja biżuteria podróżowała niemal do każdego zakątka ziemi, podczas gdy w Grecji zna mnie mniej osób, niż ktoś mógłby się spodziewać.

Od czasu do czasu miałam szczęście zatrudniać i współpracować z innymi doświadczonymi i znanymi rzemieślnikami, a czasem zlecam pracę na zewnątrz, gdy wymaga tego ilość zamówień. Wielu z nich jest znacznie starszych ode mnie — wciąż się od nich uczę. W czasach, gdy rynek wypełnia się masową i fast-fashion biżuterią, ja obstaję przy tym, co ręcznie wykonane. Jestem też matką — warsztat rósł razem z moją rodziną.

— Emmanouela